Centraal Europa 6.5 dagen (Hemelvaart 2008)

’s Avonds teruggekomen... zes en een halve dag en 4.165 kilometer gereden volgens Edmond’s tripmetertje. Grotendeels binnendoor... behalve de eerste middag in een streep naar Bregenz. Vertrokken om 12.45 en 's avonds om kwart voor 19.45 hadden we de eerste 800 km erop zitten en zagen we de besneeuwde Alpen voor ons liggen. 

Woensdag zijn we grotendeels binnendoor naar de Dolomieten gereden waar we een aardig hotel vonden mét parkeergarage voor de brommers. Een klein oponthoud doordat het oliefilter van de Bruut los trilde en de achterband volledig onder de olie zat. In Imst werd dat opgelost bij de KTM dealer tegen een bijdrage in de koffiepot. Top service! In de Dolomieten hebben we een fijne kamer met balkon met uitzicht over de omringende bergen. Zalig! We kwamen op goed begaanbare passen met meters sneeuw langs de kant. Echt geweldig.

Zo had ik het nog niet eerder meegemaakt. Normaal gesproken ben ik meestal een paar maand later in die regio te vinden. 

Donderdag hebben we in de Dolomieten rondgereden. Het weer was even iets minder, het regende af en toe een beetje, maar hoger op de passen was het geen regen meer maar sneeuw. En aangezien mijn donkere vizier helaas geen pinlock heeft had ik op een gegeven moment de sneeuw aan de binnen- en buitenkant van het vizier zitten. De sneeuw bleef alleen langs de zijkanten van de weg liggen en…… er lag een flink laagje in de tunnel! Oeps! Gelukkig was dit een tunnel zonder bochten erin… De regenachtige ochtend heeft er in ieder geval weer voor gezorgd dat we allebei weer helemaal oké zijn met regenrijden en ook dan het tempo er in kunnen houden. ’s Middags klaarde de lucht op en hebben we ook zonder regenpak nog kunnen sturen. De rest van de dagen hebben we regenpak niet meer nodig gehad.  

Vrijdag… langs het zonnige Lago di Garda gereden en gelunched bij een haventje op een terras in het zonnetje omgeven door palmbomen en cipressen. Het doet erg mediterraan aan. Na het Gardameer hebben we even een klein stuk snelweg gepakt om naar de Middelandse zee te rijden bij de Italiaanse kust. Via de kustweg zijn we richting Monaco gereden. Door San Remo en in de file daar waar de scooters je om de oren vliegen komt het hooligan gedrag fijn weer terug. Ook met meer dan een meter breed met koffers raggen we tussen het verkeer door. Mijn toekomstig ega gooit er af en toe een wheely op de boulevard bij door….  En als ik in ene hard in de ankers moet omdat het verkeer stilstaat ziet een autorijder de onderkant van mijn mannEdjes laarzen tijdens een wel hele hoge rolling stoppie… Wel spectaculair ook al was het enigszins onbedoeld. Aangezien aan de zuidkust veel hotels vol zitten rijden we iets de bergen in en ik zie het bordje “Sospel”. Eh….. is dat niet de locatie waar de rijders van de fastbikes hun video’s opnamen????? Yes..! We herinneren het ons! We koersen dus naar Sospel. Je kan daar op twee manieren komen. Via de vallei en via de Col. En alsof we nog niet genoeg hebben gereden die dag pakken we óók die col nog even mee. En zo zien we in een hairpin een alleraardigste Auberge Provencal. Ze hebben nog een kamer en we kunnen zo aanschuiven voor het diner. Uitzicht over het lieflijke Sospel dat iets beneden in het dal ligt. Wat is het hier adembenemend mooi. 

Zaterdag koersen we in de ochtend eerst naar Monaco.

De tribunes en vangrails voor de GP zijn in opbouw en de startstrepen staan op de weg. We kunnen het hele circuit gewoon rijden. Slechts een keer worden we door de Gendarmerie weggestuurd. We hebben het rondje gefilmd terwijl we achter een Ferrari reden. Erg geinig! Daarna sturen we richting de bergen waar we een stuk van de “Route de grande Alpes” rijden. Werkelijk waar…. Fenomenaal! Die willen we nog wel eens helemaal afrijden. De hoogste pas van Europa; de Col de la Bonnette is dicht. Ach ja…. Komt nog wel eens. Ik heb nog geprobeerd om een Porsche Cayenne Turbo van de weg af te koppen maar dat het ik toch maar gelaten. Die gast reed best hard en ik kwam net de pk’tjes tekort om hem in te halen. Toen ik dacht dat er ruimte was ging de bocht toch nog in ene naar rechts… dus er toch nog maar eventjes achter blijven hangen.  

Zondag… ontbijtje en lekker lummelen op het terras in het zonnetje voordat we eigenlijk iets te laat vertrekken voor een lange stuurdag. Maar ja.. ’t is ook zo aangenaam toeven in het prachtige Sospel.

We rijden de route Napoleon naar het noorden. Via de Gorges du Verdon, Sisteren en door naar Grenoble. Daar moet het gas erop op de Peage. Naar Geneve, Lausanne, Bielle en dan richting Belford. Dan binnendoor richting het motorhotel Col de Bussang in de Vogezen. Uiteindelijk komen we in het donker over de Ballon d’Alsace. Wat ben ik blij met de Xenon verlichting met die hairpins in het donker. Om half tien ’s avonds rijden we de oprit van Hotel Col du Bussang binnen. Mark en Ietske hebben gelukkig nog een kamer en Ietske maakt ons nog een warm maal. We treffen bekenden van vorig jaar en babbelen leuk bij. Ook het nieuws dat we gaan trouwen wordt met bijzondere warmte ontvangen door Mark, Ietske en de club van vorig jaar. Tegen twaalf uur duiken we ons mandje in. 

Maandag. Ontbijtje en de baggage weer op de motor.

We pakken nog de Grand Ballon, Le Markstein en de Col de la Schlucht voordat we in Colmar de autobahn op gaan. Richting Duitsland, door Luxemburg, Belgie knallen we over de autoroute de Soleil naar Nederland. En wat storen we ons daar aan het slakkeverkeer. Die laatste 200 km schiet voor geen meter op. Al met al komen we om kwart voor acht ’s avonds thuis aan.  De motoren zijn smerig tot en met, maar wat kan het ook boeien…. Waar zijn ze voor gemaakt? Dit soort avonturen! Deze week maar eens bellen voor een 50.000 km beurt want er staat inmiddels 52.000 km op de teller.