Vogezen 2009 Vrijdag 10 april.

Jarig! ’s Ochtends wordt ik door Edmond wakker gemaakt met een mooi cadeau. Een hele documentairereeks die we graag in de verzameling hebben. Super! Ik ben er erg blij mee!We staan zoals gebruikelijk vroeg op en doen even een ontbijtje, bakje koffie en trekken het motorpak aan. We vertrekken op tijd naar het Zuiden zodat we hopelijk in de middag nog wat in de Vogezen kunnen rijden. We koersen flink door en laten de Ardennen die er vanaf de Luxemburgse autobahn in het ochtendlicht wel heel uitnodigend uitzien links (en rechts) liggen. Via Metz, naar Nancy en dan richting Epinal. We rijden niet in één streep door naar het hotel. Laat maar, met een strakblauwe lucht rijden we meteen een leuk blokje om door de Vogezen. We zetten koers naar La Bresse, Gerardmer en nemen de Col de la Schlucht en door naar de Roche du Diable. Het uitzicht is fenomenaal. Hoe hoger we komen, des te meer sneeuw we zien.

 Half zes is een mooie tijd om in Hotel Col de Bussang aan te komen. Het weerzien met Mark en Ietske, de eigenaren is aangenaam. Ter ere van m’n verjaardag hebben ze slingers opgehangen bij ons tafeltje. Wat leuk! Fijn om hier weer te komen. We proosten met elkaar met een biertje en niet te veel later schieten we even onze kamer in om ons voor het diner op te frissen. Het drie gangen menu valt er prima in. We maken het ’s avonds niet laat. De overdosis buitenlucht is lekker vermoeiend en we slapen als een blok. 

Zaterdag 11 april

Op tijd uit bed. Het is al weer mooi weer! In schril contrast tot de weerberichten aan het begin van de week is het werkelijk superweer! In de dalen is het een graad op 23 en boven op de berg is het 18 graden, zonnig en de skipistes zijn open. Sommige passen zijn afgesloten, zo is het bijvoorbeeld niet mogelijk om via de Route de Cretes van de Col de la Schlucht naar Le Markstein of de Grand Ballon te rijden. Het bordje gaf al aan dat de weg na 4.5 kilometer versperd zou zijn, maar dat gingen we natuurlijk even zelf controleren. En ja hoor, voila, een meter sneeuw versperd de verdere doorgang. Wel apart om dat te zien. Je ziet de haarspeldbochten verderop liggen, en je ziet er de langlaufers over heen gaan. Een vreemde aanblik. We stoppen her en der een keer bij een terras in het zonnetje en hebben het uitzicht op de piste. Er zijn redelijk wat motorrijders op de been al is het in vergelijking tot een hemelvaartweekend bijzonder rustig. En dat is best lekker.   

Zondag 12 april (Pasen)

Goodmorning sunshine, the earth says hello! Wederom een zalig zonnetje bij het ontwaken. Vandaag een andere kant op. We beginnen de dag richting de regio van de duizend meren. Het zijn wat kleinere weggetjes veelal door een bebost gebied, en werkelijk overal kleine meertjes. Het is leuk om via die kleine slingerweggetjes van dorp naar dorp te rijden. De dorpjes zijn pittoresk en ademen stilte.

Voor pauze is altijd tijd. Aan het begin van de middag pakken we weer een aantal colletjes. De Ballon d’Alsace blijft toch wel favoriet. Doordat we vroeg in het jaar zijn komen we wel her en der split tegen. We zijn er wel een beetje aan gewend.

We schrikken er niet echt van en het ligt gelukkig niet overal. In totaal komen we nog een flink aantal dode vossen langs de kant van de weg tegen (wel vijf!). Eentje ligt wel heel erg midden op de weg, Ed legt hem even aan de kant. Sneu beestje, die vos met zijn prachtige kleur en dikke staart. Ook een spontane actie om een klein weggetje (met Col-aanduiding) te pakken wil niet even goed.

Gaandeweg wordt de hoeveelheid sneeuw op de weg maar tot dat er werkelijk geen ontwijken meer aan is. Glibberend en een ervaring rijker draaien we om en pakken toch maar een andere route. We hebben wel bijzonder veel lol.  

Maandag 13 april (2^e paasdag)

Wat vliegt de tijd om! Al weer tijd om naar Amersfoort te rijden. Het is mooi weer en veel haast en zin hebben we niet. We hoeven immers niet op tijd thuis te zijn. Het motto is, niet over Eindhoven terug.

We besluiten nog een flink stuk in de omgeving te pakken. De Noord-zijde van Vogezen is voor ons nog redelijk onbekend. En dat is mooi mee te pakken als je via de Schlucht, richting Les Trois-Epis rijdt en dan richting Colmar. Vervolgens rij je dan richting het Oosten en pak je de hele noordkant van de Vogezen.

Dat je dan tegen de middag nog steeds niet bij Nancy bent…. Ach ja, de route is mooi. Dan wordt het toch eindelijk tijd om een stuk Autobahn in te lassen. Via Nancy, Metz en Luxembourg gaan we na de hoofdstuk weer van de snelweg af. Via Bastogne rijden we via Clervaux naar Vianden. Bij het Grand Hotel de Vianden lunchen we stevig.

Ed geniet van een maaltijdsalade met vis en ik heb voorkeur voor een maaltijdsalade met geitenkaas. Om half vijf rijden we verder. Via Diekirch naar Bittburg en door de Eifel. En na Keulen pakken we de Autobahn richting Arnhem.We komen vlak voor het donker thuis. Wel handig want we rijden beiden met donker vizier. De motoren schuiven we de garage in, zoals gewoonlijk… poetsen komt later.  Een supertrip met uitzonderlijk mooi weer, wat hebben we genoten! What’s next my dear husband?