Les Vosges 2010 

Donderdag 13 mei tot en met maandag 17 mei. 

Donderdag

Edmond vertrekt ’s ochtends om 7.15 uur en moet het gas erop houden om nog een beetje op tijd in Vianden aan te komen. Volgens de Zumo is de estimated time of arrival 10.45 uur, maar hij weet er toch nog ruim een half uur af te rijden en is even na tienen in Vianden. Daar pikt hij Laura en Jeroen op. Zij zijn een dag eerder vanuit Nederland vertrokken en hebben een overnachting gepakt bij hotel Bellevue, het voormalige motorhotel Berg en Dal. Inmiddels schijnt het sfeertje er veranderd te zijn. Geen motor hotel meer en de tarieven flink omhoog. Dan liever Hotel Heinz of Hotel Nagel! Ze rijden die dag binnendoor naar de Vogezen. Ik zie ze later wel bij Hotel col de Bussang. 

Een uurtje later vertrek ik zelf met de “Lief”. Af en toe een klein beetje regen onderweg alhoewel dat heel erg meevalt. In de Ardennen zie ik een paar spetters, maar het is geen flinke bui. Stoppen doe ik ook maar weinig. Vlak voor mijn eindbestemming gooi ik de tank alvast maar vol. Dan hoef ik dat niet direct weer te doen. Ik stop ook nog even bij een Boulangerie die open is. Pain au chocolat! Jaja, ik heb ze weer gevonden. Het zijn trouwens hele grote broodjes. Voor Edmond neem ik er ook eentje mee. Wie weet heeft hij trek als hij in het hotel aankomt.  

Mark en Ietske verwelkomen me hartelijk. Als Mark ziet dat ik in mijn gewone kleren binnen ben komen lopen in plaats van het gebruikelijke motorpak, loopt hij meteen om de bar heen en kijkt naar mijn buik! Ze hadden het er de dag er voor er nog over gehad. En inderdaad, zwanger!  

We krijgen een kamer op de eerste verdieping en ik berg de spullen in de kast op. De laptop installeer ik, de boeken leg ik weer klaar en ik lees wat zaken door voor de scriptie. Van mijn begeleider heb ik een mail ontvangen met een aantal aandachtspunten. Ik nummer ze en begin de bijbehorende documentatie op te snorren en te kijken hoe ik het een en ander in de scriptie kan verwerken.  J

an en Joke zijn de eerste die arriveren van het gezelschap. Ze zijn ’s ochtends vertrokken en hebben het stuk in een keer gereden. Op zich prima te doen, die ervaring hebben we ook. Edmond, Laura en Jeroen arriveren wat later. Tijd voor een biertje! Edmond en ik kijken naar de weerberichten. We besluiten de volgende dag naar Macon te rijden. Dan hebben we het meeste kans op slechter weer. Dan houdt hij de mooiste dagen over om motor te rijden.  

Vrijdag, 14 mei

We vertrekken we rond half tien richting Macon. Het ligt 319 km verder op. Het is een vlotte rit. Onderweg spotten we nog een aantal compleet gecamoufleerde auto’s die er niet van gecharmeerd zijn dat we ze uitgebreid fotograferen. Achteraf blijkt het de nieuwe Suzuki Swift te zijn.

Iets na 13.00 uur zijn we in Macon Loche. De eigenaren van het wijnhuis waar ik nu jaren kom heb ik van te voren even gebeld, en ze zullen thuis zijn. We proeven hun Macon Loche 2007 en de Macon Loche 2009. De 2009 is nog erg jong maar het betreft een speciale selectie die voor de toekomst veelbelovend lijkt te zijn. De 2007 smaakt als bekend. Elke keer weten ze weer de goede toon te treffen. Alleen de geur al is herkenbaar.

We nemen 4 dozen 2007, 4 dozen 2009 en 2 dozen Pouilly Vinzelles die op hout heeft gelegen mee. Verder nemen we voor Mark nog een doos mee, en voor vriendin Carolien. Binnendoor rijden we richting Beaune en volgen een stuk van de “Route des grandes Bourgognes”. We vinden onderweg nog een aardig wijnhuis met een mooie Chardonnaye “en vrac”.

Daar slaan we nog 40 liter van in. Bottelen doen we thuis wel. En we tikken elders nog een paar bijzondere flessen Crémant de Bourgogne op de kop. We weten wel zeker dat daar nog een leuke gelegenheid voor zal komen. In Beaune sluiten we de dag dag af met een broodje en vervolgens gaat het weer richting de Vogezen.

Naarmate we de Vogezen naderen wordt het weer iets meer bewolkt en kouder. Om zeven uur zijn we terug en we schuiven aan voor het diner.

Jan, Joke, Laura en Jeroen hebben een prima dag gehad. Geen regen maar wel redelijk koud en op de Ballons was het wederom mistig. Bij Jeroen is het rechter stepje van de S afgebroken na een parkeeractie op een helling zonder de motor in de versnelling te zetten. Het is op een creatieve manier opgelost, en het hele weekend kan er in ieder geval gereden worden. Mooi zo!  

Zaterdag, 15 mei

8.15 ontbijt. Koffie, jus d’orange, stokbrood met beleg. En dan moet ik er toch aan gaan geloven. De rest vertrekt voor een leuke route. Ik installeer de laptop en de studieboeken in het restaurant deel. Het tafeltje bij het raam is een prima werkplek. Punt voor punt pak ik aan en pas ik aan in de scriptie. Al met al ben ik flink tijd kwijt met het zetten van de punten op de spreekwoordelijke i’s.

Tegen de middag loopt het restaurant vol. Er zijn meer dan 30 lunchklanten. Een hele drukke bedoening. Mark vertelt de klanten al grappend dat hij belastingcontrole heeft.  Later in de middag rij ik zelf even naar de supermarkt. Ik ben nog op zoek naar een paar dingetjes. Ik neem een fles Javel mee voor het reinigen van de wijnflessen die ik Nederland nog moet aanschaffen. Verder valt mijn oog op twee rompertjes voor de baby met leuk Frans opschrift. Ook nog een lekkere saucisson sec neem ik mee. Die dingen kan je in Nederland maar weinig vinden, en ze zijn zo lekker! Al met al slaag ik redelijk voor de aankopen en ik verlaat de supermarkt weer. Ik rij weer terug naar hotel Col de Bussang.  

Na zessen komt iedereen weer terug van de rit. Ze hebben het prima gehad. En een mooie route gereden. Toch wederom weer mist op de hogere locaties. Het moet toch een keer ophouden zou je zeggen. Maar ja, stralend weer dwing je niet af.

Laura, Jeroen, Jan en Joke twijfelen een beetje over hun bestemming van de volgende dag. Ze rijden in ieder geval in twee dagen terug. ’s Avonds gaan Edmond en ik op tijd naar ons mandje. Lekker uitrusten. We hebben allebei een vreselijk drukke tijd achter de rug op het werk. En even bijkomen doet ons beiden goed. 

Zondag, 16 mei

Edmond haakt aan bij het groepje en rijdt met hun mee totdat hij het genoeg vindt.Ik maak nog even een foto van het groepje en zwaai ze tot ziens. Goede rit terug! Daarna zet ik me weer aan de studie. De laatste punten pak ik op en ik werk aan de inhoudsopgave en de lay-out. De managementsamenvatting laat ik nog even zitten. Die schrijf ik tussendoor wel een keer. Praktisch alle punten heb ik nu netjes in het stuk verwerkt.  

Tegen de middag komt Edmond weer binnengerold. Met een zak met was! Blijkbaar is er een incidentje geweest met een afgebroken koffer en hij heeft aangeboden de last van Jeroen mee te nemen. Ruimte genoeg. Blijkbaar heeft Edmond de koffie en het gebak geroken, we zouden net met zijn vijfen aan tafel gaan. Mark, Ietske, de twee kinderen en ik. Met Ietske heb ik de afgelopen dagen leuke gesprekken gevoerd over zwangerschappen, werken, Nederland en het leven in Frankrijk. Ongemerkt vliegt de tijd dan voorbij.

Van Mark krijgen we de sleutel van een van de huizen die hij verhuurd. We gaan er eens even kijken. Prachtig! Een groot huis met een mega-tuin met vijfers waar we de vissen voeren. Althans, Edmond voert de vissen en ik maak foto’s. We hebben uitzicht op de sneeuw die nog hoog op de berg ligt. Wie weet kunnen we daar eens overnachten met een groot gezelschap of met familie. Het is een prachtige locatie. Ik visualiseer me mooie zomeravonden in die tuin terwijl de BBQ aanstaat en iedereen zit te genieten met een glas wijn in de hand.

Daarna maken we een leuke rit door de omgeving. We eten even een broodje in hoe heet die plaats ook al weer, ’t is geen Gerardmer maarehh…. Nou ja, zwangerschapsdementie zeg maar. ’t Is in ieder geval die lila ijscotent bij de rotonde. Ja, hebbes! La Bresse! We rijden een mooie route binnendoor terug en gaan terug naar het hotel. Daar treffen we ook nieuwe gasten aan. Twee GS-Adventure rijders die net vanuit Hotel Nagel in Vianden zijn gekomen. Ze waren met de VFR club op stap. En we hebben een wederzijdse bekende, namelijk Fred.

Ze vragen naar wat mogelijke routes en we geven ze een goed en slechter weer alternatief. Ze zijn nog niet zo vaak in de regio geweest, dus er is genoeg te verkennen.  

Maandag, 17 mei

Laatste dag, maar wat een stralende lucht! Het blauw knalt je tegemoet. Edmond en ik rijden samen richting de grote hairpins die zuidelijk van Col de Bussang liggen. Daar maak ik een paar foto’s. Echter er ligt toch wel wat zooi in de bochten en we rijden door richting de Grand Ballon.

Daar vind ik ook een leuke bocht waar het fotograferen prima lukt. Veel achtergrond lucht en een beetje tegenlicht. Daar valt weer genoeg van te maken. U

iteindelijk rijden we richting Saarbrucken op de snelweg, maar we constateren dat de achterband van de Adventure als sneeuw voor de zo’n verdwijnt. Staalgordel in zicht. Actie ondernemen. Vanuit de auto bel ik Carolien. Of zij een bandenboer kan googlen die in de buurt zit. Uiteindelijke blijkt dat niet nodig omdat de BMW dealers in Europa al als POI in de ZUMO staan. We rijden naar de BMW dealer in Saarbrucken. Na veel gesteggel krijgt Edmond een Continental Trail Attack die van een nieuwe Adventure wordt gehaald.

Al met al duurt de hele bandenwissel niet zo lang, maar het maken van de factuur blijkt een bijna onoverkoombare hindernis. Twee uur later rijden we weg. Bij de Aral koop ik nog een paar broodjes en als we uit Saarbrucken vertrokken zijn en weer de weg richting huis hebben gevonden maken we even een stop. Broodje!

De weg terug loopt door de Eifel, en net ten noorden van Kyllburg gaat het fout. Regen! En goed ook. Ik rij niet meer voor, maar Edmond geeft het tempo aan. Het tempo wordt bepaald door zicht. In Barneveld stoppen we om te eten. Edmond is koud geworden doordat het bij zijn nek heeft ingeregend. De handschoenen zijn om uit te wringen. Gelukkig is er nog een reservepaar aan boord. Edmond gaat voor spareribs en ik pak een kipsalade. We hebben trek en weinig zin meer om te koken.

Om een uur of acht zijn we thuis. De Adventure gaat de garage in. En de auto wordt vlot uitgeladen. De dozen wijn vormen een imposante stapel. Eerdaags het wijnrek weer even opnieuw inrichten. Niet alle 100 liter past in het rek.  

Het zal me benieuwen hoe lang of kort het duurt eer we samen weer een rondje maken met de motoren. Daar kijken we beiden met veel plezier naar uit.