MF-Gooi goes Eifel!  

We hebben er al een tijdje naar uitgekeken. Naar de Eifel met de Gooische vriendjes en vriendinnetjes. De premeet was al gezellig. Nu het weekend zelf nog. Zoals een klein beetje gebruikelijk rekt zo’n weekend aan onze kant altijd wat op. In eerste instantie stond er in de planning iets van vrijdag tot en met zondag. Intussen is dat dus woensdag tot en met zondag geworden.  

Woensdag 5 mei

We vertrekken richting Eifel. Edmond vertrekt iets eerder dan ik en neemt een mooie route binnendoor. Ik vertrek met de “Lief” iets later en koers rechtstreeks naar Hotel Maas in Lutzerath. Met de auto is het nu eenmaal niet echt leuk om binnendoor te rijden.  Aan het begin van de middag kom ik in Lutzerath aan. Een warm welkom door Stefan en crew en ik krijg een fraai appartement toegewezen. In het huisje dat links van Schommers staat. In de woonkamer staat een hoge tafel met een goede stoel. Precies wat ik nodig heb. Mijn laptop installeer ik, de studieboeken komen op tafel. Mijn doel is het schrijven van mijn afstudeer scriptie, of in ieder geval daar een flinke bres in slaan.  

Edmond komt wat later in de dag aan. Hij heeft leuke binnenwegen gepakt en heeft het wel naar zijn zin gehad. De motor parkeren we onder het prieeltje achter bij het huisje. Een mooi plekkie! 

Donderdag 6 mei

Het wordt vandaag wat minder met het weer en we hebben afgesproken om samen op pad te gaan. We slapen lekker uit en pakken de “lief”richting Vianden. In het eerste kwartier worden we al getrakteerd op een aantal herten die aan de bosrand staan de grazen.

Een foto maken lukt deze keer. Ze blijven meestal niet zo lang stil staan. In Vianden drinken we ergens in een kroeg even een kop koffie en halen vervolgens bij een bakkertje een paar chocolade-broodjes. Een liefhebber van chocola ben ik niet, maar chocoladebroodjes, die vind ik wel erg lekker! We rijden richting Echternach en daarna richting de Gorges du Loup. Een bekend plekje waar we wel vaker langs rijden. Bij de Gorges eten we even onze broodjes. Vandaar uit trekken we een rechte lijn richting Cochem.

We hadden al even op de kaart gespiekt hoe de route waarschijnlijk zou lopen. En die pakt heel goed uit. We stuiten op een paar wegopbrekingen waarvan de belangrijkste de opbreking bij Stadtkyll is. Daar ligt de brug er echt uit. Het water over gaat dus niet. Omrijden geen bezwaar, de route is toch mooi. In Cochem maken we nog een klein rond door het centrum en we stoppen even bij een grote supermarkt. Daar slaan we Paulaner Alkoholfreies Weissen in. Voor mij een uitkomst. Heerlijk witbier! We vullen de voorraad met nog wat verschillende dingetjes aan. Voor Edmond een nog wat Becks.

Daarna rijden we richting Lutzerath. Het is inmiddels loopt tegen zes uur.  

Vorig jaar kwamen we met grote regelmaat bekenden tegen in het hotel en dat blijkt wederom het geval te zijn. Als we binnen aan een wit-biertje zitten zien we Ruud Eding voorbij lopen. Hij is er ook weer! Hij verteld over zijn voorbereidingen voor de reis naar Valdivostok met de GS. Nog even een paar dingetjes ophalen bij Wunderlich en tegen de zomer gaat de grote reis van start. In zeven weken worden de 15.000 km afgelegd. De laatste 3.000 km zijn in ieder geval onverhard. Wat een geweldig reis heeft Ruud voor de boeg. Jaap en Ida haken aan tot St. Petersburg. We hopen dat het voor hem een supertrip gaat worden.  

Vrijdag 7 mei

Vanochtend komt Bart aan. Hij is met de pick-up gekomen en heeft het 250cc twee-tact racertje er op geknoopt. Snelweg is daarmee ook niet echt leuk. Ze vetrekken om 11 uur samen richting Clervaux om de rest van de groep tegemoet te rijden. Het weer is een tikkeltje instabiel. Ik zwaai ze uit en zet me aan het werk… scriptie-time! 

De hele dag werk ik stug door. Het plan van aanpak was reeds goedgekeurd en het stramien van de scriptie had ik al te pakken. De juiste documentatie had ik op voorhand verzameld. Nu nog een daadwerkelijke invulling geven aan het onderzoek. Ik werk flink door en neem de tijd om na te denken over hoe ik die invulling nu juist kort en bondig aan de hoofdstukken geef.  Aan het einde van de dag komt iedereen binnen rollen. Edmond trekt nog een paar strepen. Die banden zijn tzt weer aan vervanging toe.

Wat een leuke grote groep hebben we. Gezellig! De lijst is te lang om alle namen te noemen, we zijn in totaal met 18 man/vrouw.  

Zaterdag 8 mei

Met zijn allen ontbijten. Altijd een gezellig moment van de dag. De ene ziet er wat wakkerder uit dan de ander. Kaiserbrodchen, hardgekookt eitje voor mij, jus d’orange en koffie. Lekker hoor. Een goede bodem leggen voor een lange dag!  

In groepjes vertrekt iedereen om dezelfde route te rijden. Ik zet me weer aan de scriptie. Gisteren ben ik flink opgeschoten. Hopelijk vandaag weer zo’n eind. Vlak voor de lunch belt Edmond me. Of hij ook een broodje voor me mee moet nemen. Hij staat namelijk in Mayen. Ja, graag! Iedereen lunched bij Maas. Voor mij een hele leuke break! Vervolgens gaat een ieder zijn weg weer en zet ik me weer aan het werk.  In de loop van de middag neem ik toch even de tijd om mijn oogjes een uurtje dicht te doen. Wat is dat lekker! Zo langzamerhand wordt de buik toch wel wat ronder. En het kleintje laat met grote regelmaat van zich horen, door zich om te draaien of vrolijk een tikkie terug te geven.  

Tegen half zeven is iedereen weer terug. en her en der schiet ik even een plaatje, tja dat zijn zo’n beetje de enige motorfoto’s die ik maak. Tja, het is een bijzonder jaar. 

Altijd leuk om binnenkomende mensen te verwelkomen en te kijken hoe de dag is geweest!.

De avond is weer beregezellig. Vanavond kletsen we bij met zijn allen en regelmatig wordt er weer iemand in de maling genomen. Teun bereid zich fysiek voor op een boxwedstrijd en eet niet al te veel. Hij moet onder een bepaald gewicht blijven en houdt het op groenvoer. De gesprekken zijn wederom erg divers en regelmatig rollen de tranen me over de wangen van het lachen. Wat een geweldig gezelschap. Toch nog enigszins rollen we op tijd ons nest in. Morgen weer een nieuwe dag. 

Zondag 9 mei

Voor ons de laatste dag, we moeten weer op huis aan. Vandaag rijdt Edmond met Bart en Teun naar huis. Teun heeft de blaren op zijn achterste staan en het advies van een rauwe biefstuk in de broek niet opgevolgd. Bart is de kilometers redelijk gewend. Rond een uur of half tien vertrekken ze. Ze nemen een hele uitgebreide rond terug naar huis.  

Niet laat vertrek ik zelf ook richting huis nadat ik bij Stefan afgerekend heb. Hij verwacht dat het heel lang kan duren dat hij ons weer ziet. Volgens mij valt dat mee, Edmond en ik hebben toch wel goede hoop om begin oktober een mooi rondje te gaan rijden.

Ik rij nog een klein stukje binnendoor lang Wittlich en maak een paar fotootjes. Wat geniet ik altijd in deze omgeving. Het groene glooiende landschap wordt afgewisseld met koolzaadvelden. De bomen dragen bloesem. Wat voel ik me altijd op mijn gemak in deze regio.  

Na een klein stukje binnendoor pak ik de hoofdweg terug naar huis. Vroeg in de middag ben ik er en ruim alvast wat spullen op. Ook dat moet gebeuren. Zo tegen half zeven ’s avonds komen Edmond, Teun en Bart aan. Ik heb Chinees gehaald en we eten samen even. Ze hebben een goede rit gehad en het weer was prima! Na het eten nemen Teun en Bart afscheid van ons en maken de laatste kilometers richting huis.  

Fred en Ernst, allebei bedankt voor de organisatie! 't Was weer een feestje!  

Dag Eifelweekend, bedankt voor alle gezelligheid, beiden hebben we genoten!