Eifel met het Gooi 2011 (20 t/m 23 mei)  

Veel zin om weg te gaan, zoals altijd eigenlijk.

Deze keer toch eens een dag vooraf en een dag naderhand vrijgenomen. Geeft iets meer rust, en daar ben ik hard aan toe. Dus donderdag 19 mei vrij!  Atlas gaat mee en volgens mij is de grootste tas voor hem. Kleding, reservekleding, speelgoed, bedje, voeding, nog meer voeding, lepeltje, flessen. Noem het maar op. De hele santenkraam gaat mee. Wat zijn we blij met onze Caddy Lief. We hebben besloten dat Ed de heenweg rijdt en ik de terugweg. De dagen ter plekke verdelen we. Wellicht in twee stukken delen. Komt altijd goed. Wat het weer gaat doen is nu (ruim twee weken voor tijd) moeilijk in te schatten. We zullen ook dat vanzelf ervaren. In ieder geval neem ik ook de grote camera mee, wellicht zijn er nog weer leuke plaatjes te schieten. 

Vrijdag, 20 mei.

Voor zevenen vertrekt Ed naar het meetingpoint met Teun. Binnen no-time zie ik ze echter de dam in Amersfoort opdraaien. De ruit van mijn Adventure staat te laag voor Ed en dat moet toch anders. Het is een geklooi met uiteindelijk met Tiewraps gaat het toch gebeuren. Na negenen stap ik met Atlas in de auto. Fruithap zit erin en Atlas is moe. Na 20 minuten valt hij in slaap. Bij Venlo spot ik Bartje die onderweg is met pick-up en zijn motor. Atlas wordt pas na Monchen Gladbach wakker. Dag lachend mannetje, zullen we eens stoppen en pauzeren? We stoppen bij een Raststätte en Atlas krijgt een fles en ik een cappuccino. Het spreekt voor zich dat hij weer even mag snoepen van het cappuccinoschuim. Vroeg in de middag komen we in Lützerath aan. We logeren in een appartement van Schommers. Voor Atlas een perfecte plek. Hij kan rondtijgeren in de woonkamer, de keuken de hal en de slaapkamer. Het balkonnetje is ook veilig. Het net aangeschafte campingbedje is makkelijk op te zetten. Voor de kleine man staat alles netjes klaar. ’s Middags slaapt Atlas in zijn mooie bedje. Hij slaapt als een roos. Tegen een uur of zes komen ook Ed en Teun aan. Ze hebben een prachtige rit via de Ardennen gehad. Ik heb er lang over gedaan om hem in elkaar te sleutelen, daarbij is het weer ook subliem! ’s Avonds haal ik eten op in het restaurant en eet in het appartement. Edmond schuift aan bij de groep en eet met hen. Atlas ligt op tijd in bed en ik hang lekker onderuit voor de tv. Pfff.. eigenlijk ben ik best wel moe en ik duik vroeg mijn nest in.  

Zaterdag, 21 mei

Atlas is vroeg wakker en krabbelt nieuwsgierig met zijn handjes over het gaas dat in de zijwand van het campingbedje zit. Ik hou mijn hand er ook tegenaan. Hij vindt dat grappig. We kunnen tegen elkaars handje duwen. We maken een fles voor hem klaar en we hebben uitgebreid de tijd om op te staan. Vandaag ga ik motorrijden en ik haak aan bij Maaike, Wilco en Ilja. We zijn met zijn vieren, een groepje. We rijden een voor mij bekende route van 450 km. Ook al is het jaren terug dat ik die route heb gereden, ik weet flinke stukken echt wel. Wilco rijdt een deel van de route voor, en ik neem ook een stuk voor mijn rekening. Het tempo is gewoon leuk. Genoeg om me heen kunnen kijken en heel veel roofvogels en een hert te zien. ’s Avonds ben ik nog op tijd thuis om Atlas te zien, hij is nog wakker. En dat is toch wel erg fijn. Ed heeft een leuke dag met Atlas en Jeroen gehad. Ze hebben Cochem bezocht. Een prachtige foto is Atlas in zijn wandelwagen met op de achtergrond de burcht van Cochem. Vanavond eet ik met de groep mee en eet Edmond in het appartement terwijl we even gezellig de dag doorkletsen. Het is heel anders dan voorheen maar we komen tot de conclusie dat we het erg leuk op deze manier geregeld hebben. We hebben het allemaal naar onze zin.  

Zondag, 22 mei

En weer op tijd wakker. Tijdens het ontbijt zit Atlas in een kinderstoel en kijkt vrolijk om zich heen. Hij heeft het wel naar zijn zin met al die mensen. Leuk. Vandaag gaan Atlas en ik samen in Piesport foto’s maken van Sander en Edmond. Het is in de ochtend knap betrokken en her en der heeft het geregend. In Lützerath blijft het echter droog. Ook in Piesport is het wegdek in eerst instantie vochtig.

Na het maken van de foto’s ga ik met Atlas naar het Panorama restaurant. We gaan weer voor hetzelfde recept als normaal. Een warme fles melk voor Atlas en een cappucino voor mij. Blijkbaar heeft de mevrouw van het Panorama ook kleine kinderen want ze begrijpt me met een half woord en ik krijg per omgaande de fles terug en op perfecte temperatuur. Dat is ook wel eens anders! We rijden terug naar Lutzerath. Voor mij tijd om te lunchen. Ik bestel toast en een soepje en als het eten gebracht wordt neemt Suzie Atlas mee. Atlas gaat bij Suzie op de arm door het hotel en bekijkt de keuken. Ik kan even rustig eten. Wat een luxe!

Daarna wandelen Atlas en ik door de buurt en achter Lützerath langs. De zon is allang weer doorgebroken en ik heb het best warm. Dan is het tijd voor het middagslaapje van Atlas. Ik ga lekker op de bank liggen en Atlas slaapt een uurtje. Vervolgens gaan we naar Daun waar ik wederom foto’s maak van Sander en Edmond. Mooie bocht! Dan weer op huis aan. Het is ook al etenstijd voor Atlas. Pasta, dat vindt Atlas lekker, af en toe noem ik hem zelfs Atlas Macaroni Eberwijn. ’s Avonds eet ik lekker op ons balkon en gaat Ed vervolgens richting de groep. Ik ruim alvast wat dingetjes voor de volgende dag op.  

Maandag, 23 meiWe zijn een dag langer gebleven als in eerste instantie gepland. Het is ons bijzonder goed bevallen om op deze manier een motortripje te doen. Ed rijdt met Atlas terug en stopt onderweg bij kennissen in Radevormwald. Het is een tijdje geleden dat we daar waren en Atlas hebben ze nog niet gezien. Het is een gezellig dagje voor hen. Atlas wordt verwend met een tas met mooie cadeautjes. Hele vlotte kleren en een zwem outfit.

Dacht ik in eerste instantie nog dat ik alleen terug zou rijden echter ik rij met Fred en Sander terug over de Ardennen. Het is een lange route van 355km tot Eupen waar we de snelweg op draaien en met een laag km/h gemiddelde. Er zitten stukken tussen die bijzonder mooi zijn maar oh zo veel tijd vreten.

Het maakt niet uit, we hebben de hele dag. In het begin zit een prachtig stuk door het bos. Het lijkt op een breed fietspad door het bos heen. Het is een lang stuk met kleine hairpinnetjes en leuke draaiers. Hard rijden is er niet bij, genieten des te meer. Van pauzeren komt het niet echt. Zowel Fred en ik zijn van de doorrijd afdeling. Niet opzettelijk, maar ongemerkt. Gewoon blijven rijden. Pas tegen de middag stoppen we voor koffie met een stuk Apfelstrudel en dat bleek meteen lunch te zijn.

In de route zitten een paar kleine foutjes, die ik er nog even uit moet halen. Maar dan is het ook echt een supermooie route! Alle mooie stukken die ik ken heb ik achter elkaar aan geplakt. Brem, Speicher, Müllerthal, Echternach, en natuurlijk het stukje van Hestreux met de potholes op Parc Regional Grand Fagnes. En dat is een flinke afsluiter. Stuiterend en staand op de steppen de berg af. Een grand finale zeg maar. Daarna zoeken we een tent om even te eten, een hamburger en patat langs de snelweg en vervolgens richting huis. De hele dag heb ik temperaturen van rond de 25 graden op de display gezien. Om 20.15 zwaai ik naar Fred en Sander, ze rijden door richting Utrecht. Even later rol ik de oprit op. Wat een leuke dag was het! En wat een superweekend!

Voor herhaling vatbaar.