Königsleiten 2012 Zondag 8 januari t/m zaterdag 14 januari 

Zondag

01.45 uur wake up time. We zijn vroeg naar bed gegaan om op tijd te kunnen vertrekken.  Om half drie zitten we in de auto. Atlas, mijn moeder, Edmond en ik. Atlas blijft de eerste twee uur nog om zich heen kijken. Hij weet dat er iets bijzonders gebeurt en wil dat wel meemaken. Toch valt hij gelukkig nog lekker in slaap. Het rijden valt niet mee. We hebben veel regen dat maakt het zicht niet goed. Tevens is het soms vechten tegen de slaap. Was het maar licht. Tegen de ochtend maken we een stop zodat Atlas kan drinken en het jochie wat beweging krijgt. Zelf laat ik me twee flinke bakken cappuccino goed smaken. De cafeïne doet me goed. Nadat we verder rijden wordt het gelukkig snel licht en klaart het weer enigszins op. We rijden vlot door.  We leggen de sneeuwkettingen om de banden aan het begin van de pas. Er ligt inderdaad heel erg veel sneeuw. We hebben mazzel. Galtur, Ischl en Lech zijn bijvoorbeeld niet te bereiken.   

Om 12.00 uur zijn we in Königsleiten, precies volgens de planning.  Lutz, Moni en Sofia wachten ons op. We pakken de bagage uit en installeren ons in de woning.  Met onze Duits\Italiaanse vrienden lunchen we gezellig in hotel Alpenrose. Het is langgeleden dat we hebben bijgepraat. Aan het einde van de middag rijden ze terug naar München. Wij doen die dag verder weinig en Atlas verkent zijn omgeving. De ski’s brengen we nog wel even weg voor onderhoud. ’s Avonds lekker op tijd naar bed. Het was best een lange dag.  

Maandag

Het sneeuwt nog steeds hard. We besluiten niet te gaan skiën maar lekker in de omgeving wat rond te lopen, boodschapjes te halen etc. We beginnen de dag met afbakbroodjes een gekookt eitje en koffie. Daarna gaan we naar buiten.

Atlas vindt de sneeuw leuk. Van vorig jaar zal hij zich niet veel meer herinneren. Hij vindt in ieder geval de gondel vlak bij het huis erg leuk. Hij kijkt hoe de gondels naar beneden komen en weer naar boven vertrekken. Hij is er maar moeilijk weg te krijgen. Sleeën vindt hij zozo…. Atlas is vooral van het zelf lopen. Hij ziet er geweldig uit met zijn skilaarzen, zwarte skibroek en wantjes en knalblauwe ski-jas. We halen onze ski’s op en zetten ze op het balkon. Klaar voor gebruik. 

Dinsdag

Het sneeuwt nog steeds een beetje maar vandaag gaan we skiën. Niet alle liften zijn open. We gaan tot het Mittelstation van de Bergbahnen en dalen dan af en steken over naar de Gerlosplatte. Daar zijn de pistes wel open en het is wel een goede opwarmer om weer even te wennen.

Ma past op Atlas. Dat zal zeker goed gaan ze zijn aan elkaar gewend. En Atlas vindt oma gewoon leuk.  We leveren onze skipas op tijd in en wandelen in de middag gezamenlijk nog wat rond.  

Woensdag

Vandaag begin ik de dag met twee uur privéles skiën. Ik heb mezelf aangeleerd om Edmond bij te houden qua tempo. Daardoor heb ik de techniek laten schieten en me gericht op de snelheid.

Nu is het tijd om de techniek toch aan te scherpen omdat het me op de lange duur juist wel verder helpt. Ik leer veel in die twee uur en heb de rest van de week genoeg tijd om de oefeningen te herhalen. Die twee uur les zijn intensief. Ed skiet er omheen en vermaakt zichzelf met het maken van foto’s. Later in de middag zijn we lekker buiten met Atlas. We lopen richting de Burgemeister waar veel kinderen zijn.

Donderdag

Vandaag hebben we een wat langere ski dag voor de boeg. We gaan richting Zell am Ziller.

Het is een zonovergoten dag.  Het is echt adembenemend mooi. Alle liften zijn weer open. De enorme massa sneeuw is wat ingeklonken en het lawinegevaar daardoor afgenomen. Eerst gaat het richting de Königsleitenspitze. Dan de afdaling door het bos en verder naar beneden om de lift te pakken richting Gerlos. Weer een stukje afdalen en dan krijgen we de lift die over de berg heen gaat. We krijgen dan de hele stijle afdaling. Elk jaar wordt het makkelijker. Deze keer hoef ik niet meer een keer extra te slikken bij de eerste aanblik ervan. De afdaling was me wel ’s ochtends door het hoofd geschoten. In zoverre heb ik er nog wel respect voor. In de lift zingen we het deuntje van de Efteling als we de hoek omgaan. Er zit een soort knik in de lift bij een tussenstation. Omdat het weer zo goed is is zijn de hoger gelegen stoeltjes liften goed te doen. Het kan bovenop ook genadeloos waaien en dan zit je midden in een sneeuwstorm weg te vriezen.

We skien verder richting Zell en maken een stop bij de Rosenalm. Warme eierlikeur met slagroom, het is een traktatie. Even later zitten we er weer. Goulashsoep voor mij. Mijn energielevel is ver beneden nul en ik begin te kwakkelen en kan geen fatsoenlijke bocht meer maken, dus tijd om te eten. Vanaf dat punt skien we langzamerhand weer terug richting Königsleiten. Ik ga direct door naar beneden en trek mijn skischoenen uit. Atlas en ma gaan mee naar boven met de gondel.

Atlas heeft al dagen bij de gondel staan kijken. Hij vindt ze leuk. En nu kan hij naar boven. De deur gaat open en stapt met een beetje hulp kordaat naar binnen. Als we omhoog gaan kijkt hij met hele grote ogen naar de witte wereld die zich onder hem bevindt. Dat is apart! De verwondering is prachtig om te zien. Tevens is het ook leuk om te zien hoe snel iets als volledig normaal ter kennisgeving aan wordt genomen. Als snel begint hij in de gondel rond te klauteren. Hoogtevrees lijkt hij niet te hebben. Hij kijkt zo de diepte in. Boven op de berg maken we een paar leuke foto’s van het mannetje. Tijdens de weg terug ziet hij papa die beneden hem skiet. Hij roept ook … papa, papa. Leuk is dat!

’s Avonds halen we pizza’s. Nu eens een keer niet koken!  Alle varianten staan op tafel, frutti di mare, quatro staggione, en capricioso.

Vrijdag

Vandaag sneeuwt het en skiën we niet. Oma heeft een vrije dag en gaat zelf rondhobbelen in Konigsleiten. Wij zetten Atlas in de auto en rijden naar Gerlos. Wat heerlijk gaat dat met de sneeuwkettingen er om heen. In Gerlos pakken we het wandelpad dat aan de stille kant van het water ligt. Het pad is mooi vrijgemaakt en Atlas loopt hele stukken zelf en zit af en toe in de slee.

We rijden op tijd terug zodat Atlas thuis in zijn campingbedje kan slapen. ’s Middags lopen we in het dorp rond. ’s Avonds pakken we alvast een hoop spullen in en brengen deze naar de auto. We gaan nog eten met Izis en vrienden van haar. Ook Steffie is er weer bij. Wegens zware sneeuwval laten ze de auto lager staan en worden door het hotel opgehaald. Wij springen in de bak van de pickup en rijden mee omhoog. Dat is lang geleden dat we dat hebben gedaan. Volgens mij was dat op het dak van een Llandrover tussen Jomsom en Muktinath in Mustang Area Nepal! Het is leuk om Izis te zien. Ze heeft haar lange haren ingeruild voor een kort kapsel. En ze is druk bezig met het opzetten van een eigen bedrijf. We eten een soepje, bami en een dessert en drinken er een biertje bij. We zijn op tijd weer terug. Atlas is vaak erg vroeg wakker en deze keer geen uitzondering.  

Zaterdag

Lutz en Moni bellen dat ze wat vertraagd zijn door het verkeer. Om 9.20 gaan we gezamenlijk aan het ontbijt. Zij hebben lekkere broodjes meegenomen en wij zorgen voor het beleg en de koffie. Daarna pakken we de lift omhoog. De eerste afdaling is voor mij een ramp. Nul zicht, veel losse sneeuw en hoopjes. Het recept om er geen lol in te hebben. Ik ben al haast van plan om de eerste de beste lift weer naar beneden te pakken. Gelukkig zet ik door en krijgen we iets lager wel betere omstandigheden waardoor ik er weer lol in heb en het tempo weer wat op kan voeren. Ik kan weer bijblijven en dat vind ik zelf prettig.

We gaan richting Gerlos en pakken de zwarte piste naar de Prölleralm.

Het zicht is prima en de afdaling gaat me goed af. Ik doe er wel wat langer over maar zonder vallen en andere capriolen schuif ik aan tafel in de Alm. Ook Harry komen we weer tegen. Hij behoort tot de vriendenclub van Lutz en we komen hem nu voor het vierde jaar weer tegen. Om twee uur zijn we terug in het dorp en pakken we de laatste dingen in de auto. Dan is het tijd om te vertrekken. We nemen afscheid van Lutz en Moni en beneden in het dorp halen we de sneeuwkettingen eraf. We geven onszelf voor dat soort bezigheden nog steeds geen voldoende. De terugweg gaat verder prima. We stoppen onderweg om allemaal iets te eten. Atlas krijgt weer wat beweging en zo gaat het prima. Klokslag middernacht draaien we de dam op. 

Wat is die week weer snel voorbij gegaan.